उपयोक्तारः किमर्थं ऑनबोर्डिङ्गं न समाप्तयन्ति (अनुवादः च कथं तत् निवारयति)

भवन्तः मासान् यावत् स्वस्य उत्पादस्य निर्माणं कृतवन्तः। लैण्डिंग् पृष्ठं परिवर्तयति । जनाः पञ्जीकरणं कुर्वन्ति। ततः च — किमपि न । ते खातं निर्माय प्रथमं पटलं पश्यन्ति, अन्तर्धानं च कुर्वन्ति । न उन्नयनं, न सङ्गतिः, न द्वितीयं प्रवेशः।

एषा जालपुटेषु कुण्ठितसमस्यासु अन्यतमम् अस्ति, अधिकांशदलानि च गलत् वस्तूनि समाधातुं स्वसमयं यापयन्ति । ते ऑनबोर्डिंग् प्रवाहस्य पुनः परिकल्पनां कुर्वन्ति। ते सोपानं ह्रस्वं कुर्वन्ति। ते टूलटिप्स योजयन्ति। ते A/B परीक्षणं बटनवर्णाः। कदाचित् तत् किञ्चित् साहाय्यं करोति। परन्तु एकं वस्तु अधिकांशदलानि कदापि न परीक्षन्ते यत् उपयोक्ता वास्तवतः पटले यत् अस्ति तत् पठितुं शक्नोति वा?

onboarding drop-off समस्या वास्तविकी अस्ति तथा च महती अस्ति

Samuel Hulick, यः UserOnboard इत्यत्र वर्षाणां यावत् onboarding प्रवाहस्य अध्ययनं कृतवान्, सः एकं बिन्दुं कृतवान् यत् बहुभिः उत्पाददलैः सह अटत्: जनाः उत्पादान् न क्रीणन्ति, ते स्वस्य उत्तमसंस्करणं क्रीणन्ति। यदा कश्चन भवतः ऑनलाइन-उपकरणस्य कृते पञ्जीकरणं करोति तदा तेषां शिरसि लक्ष्यं भवति । ते समयस्य रक्षणं कर्तुम् इच्छन्ति, अधिकं धनं प्राप्तुं इच्छन्ति, स्वकार्यं व्यवस्थितं कर्तुम् इच्छन्ति, अथवा विशिष्टसमस्यायाः समाधानं कर्तुम् इच्छन्ति ।

यस्मिन् क्षणे ऑनबोर्डिंग् तेषां कृते अर्थं त्यजति — किमपि कारणेन — तत् लक्ष्यं अन्तर्धानं भवति । ते न चिन्तयन्ति यत् “अहं पश्चात् तत् चिन्तयिष्यामि।” ते केवलं गच्छन्ति।

Mixpanel इत्यस्य २०२३ तमस्य वर्षस्य Product Benchmarks इति प्रतिवेदनस्य आँकडानुसारं औसत एप् प्रायः...प्रथमसप्ताहस्य अन्तः ७५% नूतनाः उपयोक्तारः. अनेकानाम् ऑनलाइन-उत्पादानाम् कृते प्रथम-सत्रे एव सर्वाधिकं पतनं भवति — कदाचित् प्रथमेषु कतिपयेषु निमेषेषु । उपयोक्तारः भित्तिं मारयन्ति, सा भित्तिः च प्रायः त्रयाणां विषयेषु अन्यतमः भवति: अग्रे किं कर्तव्यमिति भ्रमः, यथा अपेक्षितं कार्यं न करोति इति विशेषता, अथवा सामग्री यत् ते केवलं अवगन्तुं न शक्नुवन्ति

सः तृतीयः एव वयम् अत्र वदामः।

यदा उपयोक्ता भवतः onboarding पठितुं न शक्नोति तदा वस्तुतः किं भवति

एतत् चित्रयतु। नेदरलैण्ड्देशे कोऽपि गूगल-अन्वेषणद्वारा भवतः परियोजना-प्रबन्धन-उपकरणं प्राप्नोति । ते लैण्डिंग् पृष्ठस्य पर्याप्तं पठन्ति (स्वस्य ब्राउजर् इत्यस्य रूक्षस्य स्वतः अनुवादस्य साहाय्येन) यत् एतत् उपयोगी दृश्यते इति चिन्तयन्ति । ते स्वस्य ईमेलद्वारा पञ्जीकरणं कुर्वन्ति। ते लेखस्य पुष्टिं कुर्वन्ति। ते डैशबोर्ड् इत्यत्र अवतरन्ति।

अधुना च ते टूल्टिप्स, ऑनबोर्डिंग् चेकलिस्ट्-वस्तूनि, रिक्त-राज्य-सन्देशान्, सहायक-पाठं च पश्यन्ति — सर्वं आङ्ग्लभाषायां । आकस्मिकपठनाय तेषां आङ्ग्लभाषा ठीका, परन्तु तकनीकीउत्पादभाषा भिन्ना अस्ति। “स्वकार्यस्थानं स्थापयतु”, “सहकारिणः आमन्त्रयतु”, “भवतः पाइपलाइनं विन्यस्यताम्” — एतेषां वाक्यानां तत्क्षणमेव अवगन्तुं निश्चितस्तरस्य प्रवाहशीलतायाः आवश्यकता भवति । एकमपि क्षणं संकोचम् — “तिष्ठ, एतस्य सम्यक् अर्थः ?” — प्रवाहं भङ्गयति ।

ते प्रथमं सोपानं न सम्पन्नं कुर्वन्ति। ते ट्याब् पिधाय अन्यत् किमपि अन्वेष्टुं पुनः गच्छन्ति।

एतत् काल्पनिकं परिदृश्यं नास्ति । केवलं एकस्मिन् भाषायां विद्यमानानाम् उत्पादानाम् एकैकं दिवसं भवति। तथा च सर्वाधिकं दुष्टं भागं यत् भवन्तः स्वविश्लेषणे स्पष्टतया द्रष्टुं न शक्नुवन्ति। उपयोक्ता केवलं मथितं मुक्तपरीक्षणरूपेण दर्शयति। न निर्गमनसर्वक्षणं पूरितम्। प्रतिक्रिया न प्रदत्ता। अधुना एव गतः।

भाषाघर्षणं अन्येभ्यः ऑनबोर्डिंग् घर्षणेभ्यः भिन्नं किमर्थम्

अधिकांशः आन्बोर्डिंग् समस्याः दृश्यन्ते । यदि उपयोक्तारः विशिष्टपदे अटन्ति तर्हि भवन्तः तत् funnel drop-off data इत्यत्र पश्यन्ति । यदि कश्चन बटन् कार्यं न करोति तर्हि भवन्तः त्रुटिप्रतिवेदनानि प्राप्नुवन्ति । यदि कश्चन अवधारणा भ्रान्तिकः अस्ति तर्हि भवन्तः समर्थनटिकटं प्राप्नुवन्ति।

भाषाघर्षणं प्रायः अदृश्यम् एव । उपयोक्तारः “अहं आङ्ग्लभाषां न अवगच्छामि” इति समर्थनार्थं न लिखन्ति । ते केवलं गच्छन्ति। तथा च यतः ते एतावत् पूर्वं गच्छन्ति — प्रायः एकं सार्थकं कार्यं अपि कर्तुं पूर्वं — ते भवतः सङ्गतिदत्तांशेषु सर्वथा न दृश्यन्ते । ते केवलं भवतः पञ्जीकरणगणने एकः सङ्ख्या एव अस्ति या कदापि परिवर्तितः नासीत्।

अस्य मनोवैज्ञानिकः पक्षः अपि अस्ति। यदा कश्चन स्वदेशीयभाषायां निर्देशान् पठति तदा तेषां आत्मविश्वासः भवति । तेषां कृते उत्पादः इव भवति। यदा ते द्वितीयतृतीयभाषायां पठन्ति तथा च ते एकं पदं मारयन्ति यस्य विषये ते शतप्रतिशतम् निश्चिताः न सन्ति तदा संशयस्य लघुक्षणः भवति। तत् एकस्मिन् आन्बोर्डिंग् प्रवाहे पञ्चषड्क्षणैः गुणयन्तु, तदा सः संशयः “एतत् उत्पादं जटिलं प्रतीयते” भवति — यद्यपि न भवति

यदा ते गलतभाषायां भवन्ति तदा onboarding इत्यस्य के के भागाः अधिकं दुःखं ददति

प्रत्येकं पटलं समानरूपेण महत्त्वपूर्णं न भवति। भवतः उत्पादस्य केचन भागाः आङ्ग्लभाषायां भवितुम् अर्हन्ति तथा च उपयोक्तारः सम्यक् प्रबन्धयिष्यन्ति। परन्तु आन्बोर्डिङ्ग् तेषु भागेषु अन्यतमः नास्ति ।

रिक्त अवस्था

यदा कश्चन उपयोक्ता प्रथमवारं प्रवेशं करोति तथा च अद्यापि कोऽपि दत्तांशः नास्ति तदा रिक्तस्थितिसन्देशः एव प्रथमं ते पठन्ति । प्रायः तेभ्यः किं कर्तव्यमिति वदति: “भवतः प्रथमं परियोजनां रचयन्तु”, “भवतः दलस्य सदस्यान् योजयन्तु”, “भवतः खातं संयोजयन्तु” इति । यदि ते एतत् सम्यक् न अवगच्छन्ति तर्हि ते तत्र उपविश्य रिक्तं पटलं प्रेक्षन्ते। अधिकांशः ३० सेकेण्ड् अन्तः एव त्यजति।

ऑनबोर्डिंग् चेकलिस्ट्

अनेकाः जालपुटाः नूतनानां उपयोक्तृणां सेटअपद्वारा मार्गदर्शनार्थं चेकलिस्ट् इत्यस्य उपयोगं कुर्वन्ति । प्रत्येकं द्रव्यं स्पष्टं कार्यं कर्तुं योग्यं च भवितुम् आवश्यकम्। “भवतः डोमेन् सत्यापयन्तु,” “भवतः लोगो अपलोड् कुर्वन्तु,” “भवतः समयक्षेत्रं सेट् कुर्वन्तु” — एते आङ्ग्लभाषायां सरलाः सन्ति, परन्तु यदि उपयोक्ता देशीभाषी नास्ति तर्हि ते न जानन्ति यत् तान्त्रिकसन्दर्भे “सत्यापन” इत्यस्य अर्थः किम्, अथवा “डोमेन” इति किं सम्यक् निर्दिशति ते द्रव्यं लङ्घयन्ति, अथवा ते गलत् अनुमानयन्ति, समग्रः प्रवाहः च भग्नः भवति।

साधनसूचनाः सहायकपाठः च

एते लघुपाठखण्डाः सन्ति ये क्षेत्राणां, बटन्, सेटिङ्ग्स् च पार्श्वे दृश्यन्ते येन ते किं कुर्वन्ति इति व्याख्यातुं शक्नुवन्ति । ते प्रायः सर्वदा अतीव संपीडितभाषायां लिखिताः भवन्ति — एकं वा द्वौ वा वाक्यौ यत् उपयोक्ता कतिपयान् पदान् अवगच्छति इति कल्पयन्ति । द्वितीयभाषायां पूर्णवाक्यानां अपेक्षया संपीडितः तान्त्रिकपाठः विश्लेषणं कठिनतरः भवति । उपयोक्तारः प्रायः साधनसूचनानि त्यजन्ति, विशेषतः यदि ते तान् शीघ्रं अवगन्तुं न शक्नुवन्ति ।

त्रुटिसन्देशाः

सम्भवतः एषः एव अत्यन्तं महत्त्वपूर्णः अस्ति । यदि कश्चन उपयोक्ता अशुद्धरूपेण प्रपत्रं पूरयति तथा च तेषां न अवगतं त्रुटिसन्देशं प्राप्नोति तर्हि ते तस्य समाधानं कथं कर्तव्यमिति न जानन्ति। ते पुनः यादृच्छिकरूपेण प्रयतन्ते, समानं दोषं प्राप्नुवन्ति, त्यजन्ति च । अनुवादितः त्रुटिसन्देशः यः सम्यक् वदति यत् किं भ्रष्टं जातम् — साधारणभाषायां उपयोक्ता अवगच्छति — समस्यायाः निवारणं उपयोक्तुः हानिः च इति भेदः

पुष्टिः सफलता च सन्देशाः

“भवन्तः सर्वे सज्जाः सन्ति!” “सेटअप सम्पन्नम्!” “भवता कृतम्!” — सकारात्मकसुदृढीकरणस्य एते लघुक्षणाः वस्तुतः ऑनबोर्डिंग्-काले महत्त्वपूर्णाः भवन्ति । ते प्रगतेः गतिस्य च भावः सृजन्ति। यदि कश्चन उपयोक्ता तान् सम्यक् न अवगच्छति तर्हि सः सन्तुष्टिक्षणः न अवतरति । इदं लघु वस्तु, परन्तु ऑनबोर्डिंग् लघुवस्तूनाम् एव निर्मितम् अस्ति।

येषु देशेषु सम्प्रति एतत् सर्वाधिकं महत्त्वपूर्णम् अस्ति

SaaS-अनुमोदनं यथार्थतया वैश्विकम् अस्ति । इदानीं केवलं अमेरिका-यूके-वस्तु नास्ति । SaaS-उपयोगे ये विपणयः तीव्रगत्या वर्धन्ते तेषु ब्राजील्, जर्मनी, फ्रान्स्, जापान, पोलैण्ड्, नेदरलैण्ड्, स्पेन, मेक्सिको, दक्षिणकोरिया च सन्ति । एते लघुविपणयः न सन्ति।

केचन वास्तविकसङ्ख्याः पश्यामः। ब्राजील्-देशे १७ कोटिभ्यः अधिकाः अन्तर्जाल-उपयोक्तारः सन्ति । जर्मनीदेशे यूरोपे SaaS-अनुमोदनस्य सर्वाधिकदरेषु अन्यतमम् अस्ति । जापानदेशस्य सॉफ्टवेयर-विपण्यस्य मूल्यं शतशः कोटि-येन्-रूप्यकाणां भवति, अद्यापि वर्धमानम् अस्ति । पोलैण्ड्देशे अतीव सक्रियः टेक् स्टार्टअपः एसएमबी इकोसिस्टम् च अस्ति यः विदेशीय SaaS उपकरणानि सक्रियरूपेण स्वीकरोति ।

एतेषु सर्वेषु देशेषु आङ्ग्लभाषायाः प्रवीणता भिन्ना भवति । जर्मनीदेशे, नेदरलैण्ड्देशे च आङ्ग्लभाषायाः प्रवाहः तुल्यकालिकरूपेण अधिकः अस्ति । ब्राजील्-देशे, जापान-देशे, फ्रान्स्-देशे च महत्त्वपूर्णतया न्यूनम् अस्ति । भवतः चालानसाधनस्य कृते पञ्जीकरणं कुर्वन् ब्राजीलदेशस्य लघुव्यापारस्वामिना सम्भवतः मूलभूतं आङ्ग्लभाषां जानाति परन्तु तकनीकीउत्पादभाषायाः सह संघर्षं करिष्यति। एकः जापानी उपयोक्ता यः भवतः विश्लेषणसाधनं प्राप्तवान् सः संख्याः सम्यक् अवगन्तुं शक्नोति परन्तु ऑनबोर्डिंग् प्रतिलिप्यां पूर्णतया नष्टः भवेत् ।

एते भवन्तः प्राप्तुं शक्नुवन्ति भुक्तिग्राहकाः सन्ति। ते भवतः उत्पादं इच्छन्ति। ते त्वां प्राप्नुवन्। तेषां केवलं तस्य उपयोगं कर्तुं शक्नुवन्ति इति आवश्यकता वर्तते।

बहुभाषिक-ऑनबोर्डिङ्ग-सुधारः वास्तवतः भवतः मेट्रिक-विषये किं करोति

यदा उपयोक्तारः स्वभाषायां ऑनबोर्डिंग् सामग्रीं पठितुं शक्नुवन्ति तदा कतिपयानि कार्याणि क्रमेण भवन्ति ।

प्रथमं समाप्तिदराणि वर्धन्ते। ते सोपानं समाप्तयन्ति यतोहि ते अवगच्छन्ति यत् प्रत्येकं सोपानं तेभ्यः किं कर्तुं याचते। द्वितीयं, समय-मूल्यं पतति। ते “अहा क्षणम्” — यदा उत्पादः स्वस्य मूल्यं सिद्धयति तदा क्षणं — शीघ्रं प्राप्नुवन्ति । तृतीयम्, तेषां पुनरागमनस्य सम्भावना अधिका अस्ति। यः उपयोक्ता सफलतया ऑनबोर्डिंग् सम्पन्नवान्, ते किं कुर्वन्ति इति अवगच्छति स्म, सः पुनः प्रवेशं कर्तुं दूरतरं सम्भावना अस्ति, यः कस्यचित् अर्धसमाप्तस्य, किं कृतवान् अपि इति निश्चितः नासीत्

तथा च SEO तथा विकासस्य दृष्ट्या अन्यः प्रभावः अस्ति। ये उपयोक्तारः वास्तवतः भवतः उत्पादेन सह संलग्नाः सन्ति ते तत् साझां कर्तुं, अनुशंसितुं, समीक्षां वा त्यक्तुं वा अधिकं सम्भावनाः सन्ति । अ-आङ्ग्लभाषिणां विपणानाम् समीक्षाः मुखवाणी च प्रायः दलैः पूर्णतया गम्यन्ते यतोहि ते प्रथमस्थाने तान् उपयोक्तृन् कदापि सफलतायाः बिन्दौ न प्राप्तवन्तः।

सर्वं पुनर्निर्माणं विना एतत् वस्तुतः कथं समाधातव्यम्

अधिकांशस्य ऑनलाइन-उत्पादानाम् विपणन-स्थलानां च कृते सर्वाधिकं व्यावहारिकं समाधानं प्रथमं सार्वजनिक-मुख-भागैः आरभ्यते — लैण्डिंग्-पृष्ठं, पञ्जीकरण-प्रवाहः, प्रथम-प्रवेश-अनुभवः च एते पृष्ठानि सन्ति येषु सर्वाधिकं त्यक्त-जोखिमः भवति, अपि च ते भवतः मूल-एप्-सङ्केतं न स्पृशन् अनुवादयितुं सर्वाधिकं सुलभाः सन्ति ।

एतत् सम्यक् कुत्र अस्तिअनुवाद।जसfits in. भवान् स्वस्य साइट् मध्ये एकां कोडपङ्क्तिं योजयति, भवान् काः भाषाः समर्थयितुम् इच्छति इति चिनोति, तथा च साधनं भवतः पृष्ठेषु स्वयमेव अनुवादं सम्पादयति । भवान् भाषा-स्विचरस्य डिजाइनं चिन्वितुं शक्नोति, स्वस्य ब्राण्ड्-सङ्गतिं कर्तुं कस्टम्-रङ्गं सेट् कर्तुं शक्नोति, यदि भवान् विशिष्ट-विपण्यस्य कृते शब्दान् समायोजयितुम् इच्छति तर्हि किमपि अनुवादं मैन्युअल् रूपेण सम्पादयितुं च शक्नोति

SEO पक्षे, एतत् hreflang टैग्स्, अनुवादितमेटा शीर्षकं, मेटा विवरणं, कैनोनिकल् टैग्स् च स्वयमेव सम्पादयति — अतः Google भवतः सामग्रीं सम्यक् बहुभाषासु अनुक्रमणिकां कर्तुं शक्नोति तथा च समीचीनप्रयोक्तृन् भवतः पृष्ठस्य सम्यक् संस्करणं प्रति मार्गयितुं शक्नोति

वर्डप्रेस्-आधारितविपणनस्थलानां अथवा दस्तावेजीकरणपृष्ठानां कृते प्रकाशितं वर्डप्रेस् प्लगिन् अस्ति यत् सर्वथा किमपि कोडं विना सेटअपं नियन्त्रयति ।

प्रथमदिने भवता स्वस्य सम्पूर्णस्य एप् अनुवादस्य आवश्यकता नास्ति। ऑनबोर्डिंग् प्रवाहेन, पञ्जीकरणपृष्ठैः, प्रथमप्रवेशपट्टिकायाः च आरम्भं कुर्वन्तु । तत्रैव उपयोक्तारः त्यक्तुं सर्वाधिकं दुर्बलाः भवन्ति, तत्रैव च अनुवादितस्य अनुभवस्य भवतः सक्रियीकरणदरेषु सर्वाधिकं तत्कालं प्रभावः भविष्यति ।

किमपि न कृत्वा वास्तविकः व्ययः

प्रतिमासं भवन्तः केवलं आङ्ग्लभाषायाः ऑनबोर्डिंग् चालयन्ति, भवन्तः पूर्वमेव प्राप्तुं धनं दत्तवन्तः उपयोक्तारः नष्टाः भवन्ति। ते विज्ञापनं क्लिक् कृतवन्तः, ते जैविकं परिणामं प्राप्नुवन्, ते पञ्जीकरणप्रपत्रेण गतवन्तः। अधिग्रहणव्ययः व्ययितः । ततः च ते गतवन्तः यतः ते न अवगच्छन्ति स्म यत् अग्रे किं कर्तव्यम् इति।

तत् यातायातस्य समस्या नास्ति। तत् उत्पादसमस्या नास्ति। सा भाषासमस्या, तस्य च सरलं निराकरणम् अस्ति।